Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny od najdawniejszych wieków było prawdą przechowywaną w sercach wiernych i wyznawaną przez Kościół Chrystusowy. Na dwanaście wieków przed uroczystym ogłoszeniem tego dogmatu przez Kościół święty, Opatrzność Boża wzbudziła w Hiszpanii męża apostolskiego, który z gorliwością, mądrością i synowską miłością stanął w obronie dziewiczej chwały Bogarodzicy. Tym mężem był święty Ildefons, arcybiskup Toledo, którego pamiątkę Kościół obchodzi dnia 23 stycznia.
Święty Ildefons, przez współczesnych zwany Światłem Hiszpanii i Doktorem Dziewictwa Maryi, urodził się w Toledo około roku Pańskiego 606, w rodzinie szlachetnej i bogobojnej. Od wczesnej młodości oddany został pod opiekę wybitnych mężów Kościoła: najpierw swego stryja, świętego Eugeniusza, a następnie świętego Izydora z Sewilli. Dzięki wielkiej pilności w nauce i czystości obyczajów rychło przewyższył rówieśników, łącząc gruntowną wiedzę z doskonałością cnót chrześcijańskich.
Pragnąc poświęcić się całkowicie służbie Bożej, wstąpił do klasztoru Agali, słynącego z karności zakonnej i świętości życia. Tam postępował z dnia na dzień w doskonałości, dając przykład posłuszeństwa, pokory i umartwienia, aż bracia jednomyślnie obrali go opatem. Jego życie było prawdziwą szkołą cnót zakonnych.
W roku Pańskim 657, wbrew własnej woli, został wyniesiony na stolicę arcybiskupią Toledo. Przyjął godność biskupią jedynie z posłuszeństwa Kościołowi, niosąc jej ciężar z bojaźnią Bożą i głęboką pokorą. Jako pasterz wierny Najświętszej Dziewicy poświęcił swój umysł i serce obronie Jej wieczystego dziewictwa, spisując sławne dzieło O wieczystym dziewictwie Najświętszej Maryi Panny, w którym z wielką jasnością i żarliwością wykazał prawdę katolicką.
W chwilach wolnych od obowiązków pasterskich święty Ildefons długie godziny spędzał przed wizerunkiem Bogarodzicy, rozważając Jej cnoty i pobożnie powtarzając modlitwę „Zdrowaś Maryjo”. Z tego powodu starożytna tradycja przypisuje mu szczególne miejsce w rozwoju nabożeństwa maryjnego, jako jednemu z jego najgorliwszych krzewicieli.
Miłość, jaką okazywał Matce Najświętszej, została wynagrodzona w sposób cudowny. Najświętsza Maryja Panna raczyła ukazać się swemu wiernemu słudze, zasiadając na tronie biskupim, otoczona chórem dziewic, i własnoręcznie przyodziała go w jaśniejącą szatę liturgiczną, przeznaczoną wyłącznie na uroczystości ku Jej czci. Wydarzenie to było tak doniosłe, iż synod w Toledo ustanowił osobne wspomnienie ku czci świętego arcybiskupa.
Święty Ildefons zakończył swój święty żywot dnia 23 stycznia roku Pańskiego 667. Martyrologium Rzymskie zaświadcza, iż za niewinność życia i gorliwość w obronie wiary został nagrodzony przez samą Matkę Bożą szatą chwały niebieskiej.
Niech święty Ildefons będzie nam wzorem synowskiej miłości ku Najświętszej Maryi Pannie, odwagi w wyznawaniu prawdy i wierności Kościołowi świętemu. Niech Bogarodzica Panna króluje w sercach naszych, a Chrystus Król niech panuje nad narodami.
Nenhum comentário:
Postar um comentário