Niedawna awaria prądu, która dotknęła Portugalię i część Hiszpanii w kwietniu 2025 roku, ujawniła niewygodną prawdę: europejski miks energetyczny, mimo postępów w zakresie zrównoważonego rozwoju i decentralizacji, wciąż jest podatny na awarie systemowe. Wydarzenie to obnażyło pilną potrzebę dywersyfikacji źródeł energii oraz wzmocnienia międzynarodowych połączeń.
W tym kontekście pojawia się bezprecedensowa strategiczna szansa: budowa transatlantyckiego kabla przesyłu energii elektrycznej między Brazylią a Półwyspem Iberyjskim.
Dlaczego warto połączyć Brazylię i Europę za pomocą energii elektrycznej?
Brazylia dysponuje jednym z najczystszych miksów energetycznych na świecie. Około 80% brazylijskiej energii elektrycznej pochodzi ze źródeł odnawialnych — głównie z hydroelektrowni, a także z dynamicznie rozwijających się źródeł solarnych i wiatrowych. Tymczasem Półwysep Iberyjski, mimo znacznych inwestycji w odnawialne źródła energii, wciąż zmaga się z ich niestabilnością oraz ograniczoną integracją z resztą Europy.
Transatlantycki kabel prądu stałego wysokiego napięcia (HVDC) umożliwiłby eksport czystej nadwyżki energetycznej z Brazylii do Portugalii i Hiszpanii, wzmacniając bezpieczeństwo energetyczne Europy i tworząc nową geopolitykę Południowo-Północnego Atlantyku opartą na zrównoważonym rozwoju.
Technologia i wykonalność
Podobne projekty istnieją już w innych regionach świata. Na przykład North Sea Link łączy Wielką Brytanię z Norwegią kablem podmorskim o długości 720 km. Technologia HVDC jest dojrzała, niezawodna i efektywna na długich dystansach podmorskich. Choć Atlantyk stanowi większe wyzwanie logistyczne (około 5800 km), postęp technologiczny i pilność kryzysu klimatycznego czynią ten projekt możliwym do realizacji.
Wymagana inwestycja byłaby wielomiliardowa, ale nie poza zasięgiem, zwłaszcza przy zaangażowaniu:
-
Międzynarodowych banków rozwoju, takich jak Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i BNDES;
-
Europejskich i globalnych funduszy ekologicznych, poszukujących projektów o dużym, pozytywnym wpływie środowiskowym;
-
Międzynarodowych firm z sektora energii odnawialnej, zainteresowanych dywersyfikacją swoich globalnych sieci.
Korzyści geostrategiczne
-
Bezpieczeństwo energetyczne dla Europy
Kontynent ograniczyłby zależność od gazu ziemnego (zwłaszcza rosyjskiego) i paliw kopalnych wciąż używanych w krajach Europy Wschodniej. -
Międzynarodowe uznanie Brazylii jako zielonej potęgi
Projekt umocniłby pozycję Brazylii jako globalnego eksportera czystej energii, przyciągając inwestycje i wzmacniając pozycję polityczną kraju na arenie międzynarodowej. -
Zrównoważona integracja atlantycka
Sojusz energetyczny oparty na zrównoważonym rozwoju zacieśniłby więzi dyplomatyczne i handlowe między Ameryką Południową a Europą. -
Dywersyfikacja gospodarki Brazylii
Eksport energii mógłby przynieść nowe dochody w silnej walucie, pobudzić łańcuchy produkcyjne i wspierać rozwój regionów produkujących energię.
Wyzwania do pokonania
-
Wykonalność ekonomiczna i polityczna: Koszt infrastruktury musi zostać zrównoważony umowami handlowymi i długoterminowymi gwarancjami.
-
Stabilność regulacyjna i dyplomatyczna: Projekt zależy od współpracy międzyrządowej, przejrzystych ram prawnych i stabilności instytucjonalnej.
-
Złożoność środowiskowa: Ekologiczny wpływ kabla podmorskiego i stacji elektroenergetycznych musi zostać dokładnie oceniony.
Wnioski: przyszłość zaczyna się dziś
Blackout na Półwyspie Iberyjskim był ostrzeżeniem. Był czymś więcej niż problemem technicznym — ukazał szansę geopolityczną. Połączenie Brazylii i Europy poprzez odnawialny korytarz energetyczny to odważna idea, ale w pełni zgodna z wyzwaniami XXI wieku.
W świecie przechodzącym transformację energetyczną, władza należeć będzie do tych, którzy dysponują czystymi i niezawodnymi źródłami energii. Brazylia je posiada. Potrzeba tylko strategicznej wizji i odwagi, by przekształcić je w nowy wektor suwerenności, rozwoju i współpracy międzynarodowej.
Nenhum comentário:
Postar um comentário